مهر ۱۳۹۳
ش ی د س چ پ ج
« شهریور    
 ۱۲۳۴
۵۶۷۸۹۱۰۱۱
۱۲۱۳۱۴۱۵۱۶۱۷۱۸
۱۹۲۰۲۱۲۲۲۳۲۴۲۵
۲۶۲۷۲۸۲۹۳۰  
دسته بندی مطالب
باز کردن همه | بستن همه
مطالب گذشته
بازکردن همه | بستن همه
ترافیک سایت

صفحه ها

صفحه ها|بازدید |یکتا

  • 24 ساعت گذشته: 102
  • هفته گذشته: 971
  • ماه گذشته: 4618
  • آنلاین: 1

بیماری های قلب و عروق

پریکاردیت حاد، عارضه‌ای التهابی است که پرده دور قلب دچارش می شود. پریکارد کیسه‌ای است که قلب و ریشه عروق خونی بزرگ منشعب از آن را دربر می‌گیرد. عوامل عفونی و غیرعفونی متعددی (از جمله بیماری های سیستمیک) ممکن است باعث پریکاردیت حاد شوند. پریکاردیت حاد در مردان بیشتر از زنان و در بزرگسالان بیش از کودکان شایع است.
پریکارد از لایه‌های متعددی تشکیل شده که شامل پریکارد احشایی و پریکارد جداری است که بین آنها فضا وجود دارد. در حفره پریکاردیال در حدود ۲۰ میلی‌لیتر مایع وجود دارد و می‌تواند تا ۱۲۰ میلی‌لیتر دیگر مایع را هم بدون بروز تغییرات مهم در خود جای دهد. التهاب پریکارد ممکن است به تجمع مایع دور قلب بیانجامد. عارضه اصلی وقتی اتفاق می‌افتد که فشار ناشی از تجمع مایع، عملکرد طبیعی قلب را مختل کند. این عارضه کشنده «تامپوناد قلبی» نامیده می‌شود. تامپوناد قلبی در ۱۵ درصد از مبتلایان به پریکاردیت رخ می‌دهد.
یافته‌های بالینی
یافته‌های کلاسیک در پریکاردیت حاد شامل درد قفسه سینه، به‌هم سائیده شدن لایه‌های پریکاردیال و تغییرات نوار قلب است. به طور کلی، دوره بیماری پریکاردیت کوتاه است (چند روز تا چند هفته طول می‌کشد). البته باید مراقب بیماری بود تا به تامپوناد قلبی تبدیل نشود. درد قفسه سینه در پریکاردیت حاد شروع ناگهانی دارد، درد تیر کشنده است و با تنفس و سرفه تشدید می‌شود. این درد ممکن است در حالت نشسته یا ایستاده بهبود یابد. برخلاف درد قفسه سینه مرتبط با ایسکمی میوکارد، انتشار درد ناشی از پریکاردیت حاد به بازو و دست متداول نیست.ضربان قلب بیمار ممکن است بالا باشد و درد قفسه سینه او ممکن است با تب خفیف همراه باشد. در ۸۵ درصد از بیماران، سائیده شدن لایه‌ها در معاینه فیزیکی به‌هم شنیده می‌شود که در این بیماری ارزش تشخیصی دارد. هم‌چنین خش‌خش در سمع قلبی طی چرخه تنفسی بیمار به گوش می‌رسد که ناشی از به‌هم سائیده شدن دو لایه ملتهب پری‌کارد است، اما برای تشخیص پریکاردیت حاد آزمون‌ها و یافته‌های آزمایشگاهی بیشتری لازم است. تغییرات الکتروکاردیوگرافی که در پریکاردیت حاد مشاهده می‌شود، ممکن است با تاخیر چند روزه مشاهده شود و تغییرات آن مشابه انفارکتوس حاد میوکارد است. چنین وضعیتی تشخیص آن را دشوارتر می‌کند. تغییرات نوار قلب اغلب در چهار مرحله رخ می‌دهد. تغییرات مذکور ممکن است طی چند روز تا چند هفته پس از شروع التهاب پریکارد شروع شود.توصیه می‌شود که همه بیماران مشکوک به پریکاردیت حاد برای تشخیص تحت اکوکاردیوگرافی قرار گیرند. عکس قفسه سینه در بیماران مبتلا به پریکاردیت حاد معمولا طبیعی است و حداقل تا زمانی که تجمع مایع به بیش از ۲۰۰ میلی‌لیتر برسد، ارزش تشخیصی ندارد. در مراحل پیشرفته بیماری، نمای بشکه‌ای در رادیوگرافی قلب تشخیص داده می‌شود.
درمان‌های پریکاردیت حاد
اغلب موارد پریکاردیت ویروسی و ایدیوپاتیک خود محدود شونده هستند. درمان پریکاردیت حاد باید بر بهبود علایم بیماری و نیز برطرف کردن عامل زمینه‌ساز متمرکز باشد. اغلب موارد پریکاردیت حاد را می‌توان به صورت سرپایی درمان کرد. اگر تشخیص تجمع مایع برای بیمار داده شد یا اگر همودینامیک بیمار ناپایدار بود، برای تشخیص دقیق‌تر و درمان هرگونه عارضه احتمالی، بستری بیمار ضروری است. محدود کردن فعالیت‌های فردی تا بهبود کامل علایم، آموزش بیمار در مورد عوارض احتمالی پریکاردیت نظیر تامپوناد قلبی، بستری بیمار برای نظارت دقیق بر دوز دارو در مبتلایان به تامپوناد قلبی، ممنوعیت داروهای ضدانعقادی باید در مورد بیماران در نظر گرفته شود.

درمان‌های دارویی
داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs): براساس دستورالعمل منتشر شده از سوی انجمن کاردیولوژی اروپا در سال ۲۰۰۴ میلادی، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی، داروهای انتخابی برای درمان پریکاردیت هستند. از لحاظ تاریخی، معمولا ایندومتاسین (۲۵ الی ۵۰ میلی‌گرم سه بار در روز) تجویز می‌شده است، هر چند که عوارض ناخواسته متعددی به دنبال دارد. آسپرین (۳۲۵ الی ۶۵۰ میلی‌گرم سه بار در روز)، ممکن است تجویز شود، بخصوص اگر بیمار طی ۷ الی ۱۰ روز گذشته دچار انفارکتوس میوکارد شده باشد که در او تجویز سایر داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی ممنوع است.
به طور کلی، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی اثربخشی مشابهی در بهبود درد قفسه سینه در ۸۵ الی ۹۰ درصد از بیماران دارد. درمان را باید تا برطرف شدن کامل علایم بیمار ادامه داد. دوز دارو را می‌توان کم‌کم کاهش داد. برای کاهش خطر بروز هموپریکاردیوم، از تجویز داروهای ضدانعقادی نظیر وارفارین و هپارین در مبتلایان به پریکاردیت حاد باید اجتناب کرد. در مبتلایان به تامپوناد شدید یا بیمارانی مبتلا به علایم پریکاردیال افیوژن، آسپیراسیون مایع حفره پری‌کاردیال مفید است.

افزایش چربی خون همراه با بیماریهایی مانند کم کاری تیرویید، بعضی از بیماریهای کبدی و کلیوی ، بیماریهای قند( دیابت) ، نارسایی مزمن کلیه، چاقی، بعضی از عفونتها ، اعتیاد به الکل ، ایدز و … دیده می شود.
همچنین افزایش چربی خون ممکن است علامت بیماری دیگری نبوده و بیمار به صورت اولیه دچار آن شود. برای تشخیص بالا بودن چربی خون، اندازه گیری دو نوع چربی خونی یعنی کلسترول و تری گلیسیرید انجام می شود. در این میان معمولا افزایش کلسترول به عنوان عامل بیماری زای جدیدتری مطرح می شود.
کلسترول انواع مختلفی دارد. افزایش کلسترول با تراکم پایین ( LDL ) منجر به عوارض عروقی به صورت تصلب شرایین ( اترواسکروز) در عروق مختلف می شود که می تواند باعث سکته های قلبی و مغزی شود. از طرف دیگر افزایش کلسترول با تراکم بالا ( HDL ) بر خلاف افزایش LDL عمل کرده و منجر به جلوگیری از عوارض ذکر شده می گردد.
با توجه به وجود انواع مختلف هیپرلیپیدمی، بیماران حتما باید به توصیه های دارویی و تغذیه ای پزشک معالج خود توجه دقیق داشته باشند، چون هر کدام از این انواع، درمان دارویی و رژیم غذایی خاص خود را نیاز دارد.
برای اندازه‌گیری دقیق چربی‌های خون باید ۹ تا ۱۲ ساعت پیش از خون گرفتن چیزی به جز آب نخورید و ننوشید.

کلسترول خون چقدر باید باشد؟

از آنجایی که میزان کلسترول بد یا LDL بیشترین رابطه را با بروز بیماری قلبی دارد، هدف اصلی درمان‌های پایین‌‌آورنده کلسترول خون، این جزء است. اما میزانی از LDL که در آن باید درمان را شروع کرد، بسته به عوامل خطرساز برای بیماری قلبی در شما فرق می‌کند.

در اغلب افراد هدف درمان کاهش میزان LDL به زیر ۱۳۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر است. اما اگر شما عوامل خطرساز برای بیماری قلبی داشته باشید، ممکن است هدف از درمان رساندن LDL به زیر ۱۰۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر است و در افراد در معرض خطر بسیار زیاد بیماری قلبی این میزان را باید به زیر ۷۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر رساند.

چه کسانی درگروه پرخطر قرار می‌گیرند؟

اگر سابقه حمله قلبی داشته‌اید یا دیابت یا بیماری شریان کاروتید یا شریان‌های محیطی دارید، شما در رده “بسیار پرخطر” قرار می‌گیرید که باید میزان LDL شما باید به زیر ۷۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر برسد.

همچنین اگر دو یا تعداد بیشتری از عوامل خطر ساز زیر را نیز داشته باشید،‌ در گروه “بسیار پرخطر” قرار می‌گیرید:

سیگار کشیدن.
فشار خون بالا.
میزان پایین کلسترول خوب یا HDL.
سن بالاتر از ۴۵ در مردان و سن بالاتر از ۵۵ در زنان.
بالا بودن میزان لیپوپروتئین (a).
اگر کمتر از دو عامل خطر ساز بالا را دارید،‌ بایدLDL را به زیر ۱۰۰ رساند.


پر فشاری خون چیست ؟
پرفشاری خون یعنی اینکه مقدار فشارخون در شریان هاى شما افزایش پیدا کرده است .
فشار خون به صورت دو عدد مثلا به شکل ١٢۵/٧۵ نوشته می شود . عدد بالاتر یا فشار بالا یا سیستولى ،عدد مربوط به فشار خون در زمانی است که قلب دارای ضربان می باشد و عدد پایین تر یا فشار دیاستولی ،عدد مربوط به فشار خون در زمان استراحت قلب بین ضربانها می باشد .
فشار خون طبیعی زیر ۱۲۰/۸۰mmHg می باشد.
اگر شما بزرگسال بوده وفشار خون سیستولیک شما بین ١٢تا ١۴ویافشار خون دیاستولیک بین ٨تا ٩ باشد، گفته می شود که شما مبتلا به مرحله پیش از فشار خون هستید .
پر فشاری خون یا به اسم عامیانه آن فشارخون ،فشار سیستولیک برابر ١۴یابیشتر و / یا فشار خون دیاستولیک ٩یا بیشتر می باشد که البته باید به شکل طولانی مدتی، بالا باشد.
اغلب مواقع علت خاصى براى فشار خون پیدا نمى شود . در بیشتر موارد پر فشاری خون قابل درمان نمی باشد، ولی پر فشاری خون قابل کنترل می باشد . پرفشاری خون اغلب هیچ علامتی ندارد . پر فشاری خون درواقع «یک قاتل تدریجی و آرام» می باشد .
از هر ۳ فرد بزرگسال ۱ نفر مبتلا به پر فشاری خون می باشد و بسیاری از افراد از ابتلای خودشان به پر فشاری خون ،آگاه نمی باشند . درمان پرفشاری خون مشکل و خطرناک نمی باشد . پرفشاری خون سبب افزایش میزان خطر سکته مغزی و حمله قلبی می شود .
پرفشاری خون اغلب دارای هیچگونه علامتی نیست و دلیل خطرناک بودن آن نیز همین موضوع است . به شکل منظم فشار خون خود را چک کنید و در صورت توصیه پزشک آنرا تحت درمان قرار دهید .
افراد دارای اعضای خانواده نزدیک مبتلا به پرفشاری خون، افراد بالای ۳۵ سال،افراد چاق، افراد فاقد فعالیت جسمانی، افرادی که نمک زیادی مصرف می کنند، افراد مبتلا به دیابت یا بیماری قند خون ، نقرس ، بیماری کلیوی، زنان حامله، زنانیکه قرص های ضدحاملگی استفاده می کنند ، چاق هستند، در طول حاملگی فشار خونشان بالا بوده است ، سابقه ای خانوادگی از پرفشاری خون داشته یا دچار بیماری خفیف کلیوی می باشند، افرادی که الکل زیادی مصرف می کنند در معرض ابتلا به فشارخون قرار دارند.
تنها راه آگاهی از پرفشاری خون ،چک کردن منظم فشار خون توسط پزشک است .
عوارض فشارخون:
سکته مغزی.
نارسایی قلبی.
حمله قلبی
نارسایی کلیویبیماری سرخرگهای محیطی (PAD).

به غیر از مصرف دارو چه کارى مى توانید بکنید؟
اگر چاق هستید وزن خود را کاهش دهید .
غذاهای سالمتر حاوی مقادیر پائین چربی ، کلسترول و نمک مصرف کنید .
الکل مصرف نکنید.
از لحاظ جسمانی فعال باشید. دست کم ۳۰ دقیقه در بیشتر یا تمام روزهای هفته فعالیت جسمانی داشته باشید
برچسب های غذایی را به خوبی بخوانید تا بفهمید که چه غذاهایی حاوی سدیم بیشتری هستند یاد بگیرید که به جای نمک از گیاهان خشک و ادویه ها استفاده کنید .

ممکن است پزشک شما انواع متفاوتی از داروها را برای شما تجویز نماید . اگر شما نیاز به مصرف دارو دارید ناراحت وناامید نشوید . گاهی ممکن است پس از کنترل فشار خونتان، شما نیاز به مصرف دوز کمتری از داروداشته باشید، اما باید بدانید که شما همواره نیاز به درمان و مصرف دارو خواهید داشت .
مهم است که شما داروهای خودتان را درست طبق دستور پزشکتان مصرف کنید . هیچگاه سرخود درمان را قطع نکنید . اگر متعاقب مصرف دارو دچار مشکل یا عوارض جانبی بشوید، با پزشک خود مشورت کنید.

غذاهایى که بایى کمتر مصرف کنید:
غذاهای نمک دار.
ماهی دودی، نمک سود ، تهیه شده با پودر سوخاری ویا منجمد. همچنین ماهی کنسروشده در روغن مانند تن ماهی، صدف و ساردین.
همبرگر ، ژامبون ، سوسیس ، هات داگ و گوشت های دودی.
غذاهای کنسروشده و آب میوه های حاوی نمک.
پنیرهاوشیرهای کره ای .
غذاهای آماده (فست فود).
چاشنی های اضافه شونده به گوشت ، نمک های طعام .
سس مایونز و سس های سالاد.

توصیه هاى مفید:
از گذاشتن نمک بر سر سفره پرهیز کنید .
از جایگزین های نمک (با تایید پزشک خود ) مانند گیاهان خشک و ادویه ها استفاده کنید .
از گوشت قرمز ، مرغ بدون پوست و ماهی تازه و سفیده تخم مرغ و تون کنسرو شده در آب استفاده کنید.
از آجیل های بدون نمک و کره های کم سدیم استفاده کنید .
از محصولات بدون نمک اضافی استفاده کنید . از سوپ ها و غذاهای کنسرو شده کم سدیم و بدون چربی استفاده کنید .
جهت کاهش محتوای سدیم ،سبزیجات و ‌لوبیای کنسرو شده را پیش از مصرف زیر آب بشوئید .

رژیم غذایى در افزایش کلسترول
افزایش کلسترول خون از عوامل خطرساز سکته قلبى و مغزى است.حدود نیمی از افراد بزرگسال دارای سطوح بالای کلسترول خون می باشند.
از طریق تغذیه درست ، کاهش وزن در صورت نیاز و فعالیت فیزیکی شما می توانید کلسترول خود را کاهش دهید. همچنین در برخی از افراد مصرف دارو ضروری است .
اکثر بیماری های قلبی عروقی به دلیل رسوب کلسترول، پلاک و سایر رسوبات چربی در دیواره شریان ها ایجاد می شوند . ممکن است سرخرگهای تغذیه کننده قلب آنقدر دچار گرفتگی شوند که میزان جریان خون کاهش یابد و سبب بروز درد قفسه سینه گردد . اگر لخته خون تشکیل گردد و سرخرگ را دچار انسداد سازد، ممکن است حمله قلبی رخ دهد . به طور مشابه اگر یک لخته خون یک سرخرگ خونرسانی کننده مغز را دچار انسداد سازد، سکته مغزی رخ می دهد .
رژیم غذایى
تمرکز خود را برروی غذاهای زیر قرار دهید :
انواع میوه ها و سبزیجات
انواع محصولات غله ای مانند نان ، برنج و ماکارونی شامل غلات سبوس دار
محصولات لبنی بدون چربی یا کم چربی
مرغ بدون پوست
ماهی (در هفته دست کم ۲ واحد غذایی به صورت کبابی یا
پخته شده در فر) .
لوبیا و نخود .
روغن های نباتی غیراشباع مانند کانولا ، ذرت ، زیتون یا روغن سویا (البته میزان استفاده از کره گیاهی یا ترکیبات تهیه شده از آن محدود باشد).

چه چیزهایى کمتر بخوریم؟
شیر کامل، خامه یا بستنی.
کره حیوانی ، زرده تخم مرغ و پنیر و غذاهای تهیه شده از آنها.
گوشت امعاواحشای حیوانات مانند جگر ، قلوه و مغز و کله پاچه.
گوشت های فرآوری شده پرچربی مثل سوسیس ، کالباس
گوشت اردک و غاز.
کیک ها و نان های تهیه شده از زرده تخم مرغ و چربی های اشباع شده.
روغن های اشباع شده مانند روغن نارگیل ، خرما یا دانه خرما.
روغن های جامد مانند روغن های نباتی جامد هیدروژنه.
غذاهای سرخ کردنی.

نکات حین آشپزى
هنگامی که غذا را می جوشانید ، کباب می کنید یا می پزید، روغن آن را آبکش نمایید .
جهت آب دار کردن غذا ،‌ چربی یا آب غذارا برروی آن نریزید و از سایر مواد مثل آب میوه(لیمو ترش یا نارنج) استفاده کنید.
بجای سرخ کردن غذا، آن را آب پز نموده یا در فر کباب کنید.
قبل از طبخ غذاتمام چربی های قابل مشاهده آن را جدا نموده و همه پوست مرغ را بکنید
میزان کمتری از غذاهای چرب و میزان بیشتری از غذاهای کم چرب مانند ماکارونی ، برنج ، لوبیا و سبزیجات را میل بکنید .
غذاهای تهیه شده از تخم مرغ را با استفاده ازسفیده تخم مرغ ) تهیه کنید .
بجای پنیر معمولی از پنیر کم چربی ، پنیر تهیه شده از شیر بدون چربی و سایر پنیرهای بدون چربی یا کم چرب استفاده کنید.

غش‌ کردن‌ (سنکوپ‌) عبارت‌ است‌ از بی‌هوش‌ شدن‌ به‌طور ناگهانی‌ و برای‌ مدتی‌ کوتاه‌ به‌علت‌ نرسیدن‌ اکسیژن‌ کافی‌ به‌ مغز.

اغلب بیمار احساس سبکی‌ سر به‌طور ناگهانی ، احساس‌ ضعف‌ عمومی‌ و سپس‌ افتادن‌ ‌ ،گاهی تاری دید ، تهوع ، رنگ پریدگی ، عرق سرد را تجربه می کند.

علل:
۱٫ اختلالات‌ ضربان‌ قلب‌ (خیلی‌ تند، خیلی‌ کند، یا نامنظم‌)
۲٫ زورزدن‌ به‌مدت‌ طولانی‌، مثلاً در اثر سرفه‌ شدید و طولانی‌ یا زور زدن‌ برای‌ اجابت‌ مزاج‌ به‌هنگام‌ یبوست‌
۳٫ استرس‌ عاطفی‌ ناگهانی‌
۴٫ آن‌ دسته‌ از بیماری‌های‌ قلبی‌ که‌ باعث‌ کاهش‌ مقدار خون‌ پمپ‌شده‌ از قلب‌ می‌شوند.
۵٫ بلند شدن‌ از تخت‌ یا صندلی‌ به‌طور ناگهانی‌ (پایین‌ افتادن‌ فشار خون‌ به‌علت‌ تغییر وضعیت‌ ناگهانی‌)
۶٫ درد ناگهانی‌
۷٫ صرع‌
۸٫ حمله‌ قلبی‌
۹٫ پایین‌ افتادن‌ قند خون‌

عوامل افزایش دهنده خطر :
۱. استرس‌
۲٫ بیماری‌ قلبی‌
۳٫ بعضی‌ از مواد مورد سوءاستفاده‌، مثل‌ الکل‌
۴٫ آب‌ و هوای‌ گرم‌ و مرطوب‌
۵٫ سن‌ بالا
۶٫ بیماری قند
۷. مصرف‌ بعضی‌ از داروها.

عوارض احتمالی :
آسیب‌ به‌هنگام‌ افتادن‌ روی‌ زمین،‌ اشتباه‌ گرفتن‌ ایست‌ قلبی‌ با غش‌ کردن‌.
چند توصیه :

۱٫ اگر این‌ احساس‌ را دارید که‌ به‌زودی‌ غش‌ خواهید کرد، فوراً بنشینید و به‌ جلو خم‌ شوید، یا روی‌ زمین‌ دراز بکشید.
۲٫ اگر سابقه‌ چندین‌ بار غش‌ کردن‌ را دارید، از انجام‌ فعالیت‌هایی‌ که‌ غش‌ کردن‌ حین‌ آنها ممکن‌ است‌ زندگی‌ شما را به‌خطر اندازد خودداری‌ کنید، مثلاً بالا رفتن‌ از ارتفاع‌، رانندگی‌، یا کار کردن‌ با ماشین‌آلات‌ خطرناک‌.
۳٫غش کردن را جدی بگیرید و برای تشخیص علت آن به پزشک مراجعه کنید.